วันเสาร์ที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2555

เห็นแก่ลูก

เห็นแก่ลูก

พระราชประวัติ                
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว(ทรงพระราชนิพนธ์ ใช้พระนามแฝง พระขรรค์เพชร) พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่เป็นทั้ง ปราชญ์และจินตกวีทรงเชี่ยวชาญทางด้านอักษรศาสตร์ ได้ทรงพระราชนิพนธ์งานวรรณคดีประเภทต่าง ๆ ทั้งบทร้อยแก้วและบทร้อยกรองเป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษกว่า ๒๐๐ เรื่อง อาทิ มัทนะพาธา อุตตะระกุรุ (ทรงพระราชนิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษ )ลัทธิเอาอย่าง  พระองค์ใช้พระนามแฝง เช่น อัศวพาหุ   รามจิตติ  ศรีอยุธยา          พันแหลม นายแก้ว นายขวัญ  เป็นต้น  นอกจากนี้  พระองค์ทรงยกฐานะโรงเรียน มหาดเล็กหลวงขึ้นเป็นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  จัดตั้งธนาคารออมสิน  ตราพระราชบัญญัติการประถมศึกษา พระราชบัญญัติ  ขนานนามสกุล ตั้งกองเสือป่าและลูกเสือ

จุดมุ่งหมายในการแต่ง
ใช้เป็นบทละครพูด  แสดงเพื่อความบันเทิงที่แฝงข้อคิดให้เห็นถึงความรัก  ความเสียสละของพ่อที่มีต่อลูก

เนื้อเรื่องย่อ
นายล้ำมาที่บ้านพระยาภักดีนฤนาถ มีอ้ายคำซึ่งเป็นคนรับใช้ของพระยาภักดีให้การต้อนรับ และนั่งคอยดูอยู่ห่างๆเนื่องจากไม่ไว้ใจเพราะเห็นสภาพของนายล้ำที่แต่งตัว ปอนๆ ท่าทางดื่มเหล้าจัดจนเมื่อพระยาภักดีกลับมาบ้านได้พบนายล้ำจึงทำให้ทราบ เรื่องราวของคนทั้งสอง จากการสนทนาโต้ตอบกันว่า เดิมนายล้ำเป็นเพื่อนกับพระยาภักดี ซึ่งมีตำแหน่งเป็นหลวงกำธร ส่วน นายล้ำเป็นทิพเดชะ นายล้ำมีภรรยา คือแม่นวล มีลูกสาวคือ แม่ลออ เมื่อแม่ลออมีอายุ 2 ขวบ เศษ นายล้ำก็ถูกจำคุกเพราะทุจริตต่อหน้าที่ แม่นวลเลี้ยงดูลูกสาวมาตามลำพัง ก่อนตายจึงยก ลูกสาวให้เป็นลูกบุญธรรมของพระยาภักดี นายล้ำจำคุกอยู่ 10 ปี    ก็ออกจากคุกไปร่วมค้าฝิ่นอยู่ กับจีนกิมจีนเง็ก ที่พิษณุโลก พอถูกตำรวจจับได้ก็แก้ข้อกล่าวหาเอาตัวรอด  ฝ่ายเดียว ต่อมาก็ ตกอยู่ในสภาพสิ้นเนื้อประดาตัว จึงตั้งใจจะมาอยู่กับแม่ลออ ซึ่งมีอายุ 17 ปี กำลังจะแต่งงาน กับนายทองคำ แต่พระยาภักดีพยายามชี้แจงให้นายล้ำเห็นแก่ลูกสาวไม่ต้องการให้ถูกคนอื่น รังเกียจว่ามีพ่อเป็นคนขี้คุกและฉ้อโกง จนในที่สุดเสนอเงินให้ 100 ชั่ง แต่นายล้ำก็ไม่ยอมเมื่อ แม่ลออ      กลับมาถึง นายล้ำจึงได้รู้จักกับแม่ลออและได้เห็นประจักษ์ว่าตนเลวเกินกว่าจะเป็นพ่อของแม่ลออ  ซึ่งหล่อนได้วาดภาพพ่อไว้ในใจว่า พ่อเป็นคนดีที่หาที่ติไม่ได้เลย ก่อนกลับนายล้ำได้มอบแหวนของแม่นวลฝากพระยาภักดีนฤนาถ ให้แม่ลออเป็นของรับขวัญแต่งงาน แล้วเดินจากไป

ลักษณะการแต่ง
เรื่องเห็นแก่ลูกแต่งเป็นบทละครพูดล้วนๆ หรือละครพูดแบบร้อยแก้ว คือ ให้ตัวละครสนทนาโต้ตอบกันเหมือนในชีวิตจริง ไม่มีดนตรี ไม่มีรำ ไม่มีการขับร้อง เป็นเรื่องขนาดสั้น มี 1 องค์ หรือ ๑ ตอน

สิ่งที่ได้จากเรื่อง 

คำศัพท์สมัยก่อน
๑.      รับประทานโทษ          หมายถึง                             ได้รับโทษ
๒.     เกลอเก่า                         หมายถึง                                เพื่อนเก่า
๓.     เป็นโทษ                        หมายถึง                                ได้รับโทษ
๔.     หมอความ                     หมายถึง                                ทนายความ
๕.     ระหายน้ำ                      หมายถึง                                กระหายน้ำ
๖.      เกล้ากระผม                  หมายถึง                                ผม(คำเรียกตนเอง)
๗.     ชั่ง                                   หมายถึง                                มาตราเงินในสมัยก่อน ๑ ชั่ง เท่ากับ ๘o บาท
๘.     ขยาย                               หมายถึง                                เปิดเผย
๙.      ช่างพูด                           หมายถึง                                พูดเก่ง
๑๐.  รูปฉาย                           หมายถึง                                รูปถ่าย
๑๑.  เป็นโทษ                        หมายถึง                                ติดคุก
๑๒.แล                                  หมายถึง                                และ
๑๓. หมาหัวเน่า                  หมายถึง                                คนที่ถูกรังเกียจ
๑๔. เสมียนบาญชี              หมายถึง                                นักบัญชี
๑๕. อาญาจักร                     หมายถึง                                โทษ
๑๖. อินัง                               หมายถึง                                สนใจ เอาใจใส่
๑๗. สาวใหญ่                      หมายถึง                                ผู้หญิงที่โตเป็นสาวแล้ว
๑๘. ดูเกินเวลา                    หมายถึง                                ไม่ทันเวลา
๑๙. มีเหย้ามีเรือน               หมายถึง                                แต่งงานมีครอบครัว
o. ตกรก                             หมายถึง                                ตกนรก


ข้อคิดที่ได้จากเรื่อง
๑. ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
๒. ยาเสพติดเป็นบ่อเกิดของความหายนะ
๓. ผู้ที่กลับตัวเป็นคนดี ย่อมได้รับการให้อภัย
๔. ความรักและความภูมิใจที่บิดามีต่อบุตร ทำให้บิดายอมเสียสละให้แก่บุตรโดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆทั้งสิ้น
. เหตุการณ์ที่กระทบใจมนุษย์ และมีผลให้มนุษย์แปรเปลี่ยนความตั้งใจไปได้อย่างตรงกันข้ามนั้น
อาจเกิดได้โดยไม่ได้คาดฝัน และโดยมิใช่เจตนาของใครทั้งสิ้น

ภาพสะท้อนจากเรื่องเห็นแก่ลูก
. เรื่องการมีคนรับใช้
สมัยก่อน บ้านของผู้มียศ ตำแหน่ง คนร่ำรวยจะมีคนรับใช้ หากบ้านใดมีคนรับใช้มากก็แสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่ง ร่ำรวยของตนเอง
สมัยปัจจุบัน บ้านของคนที่มีตำแหน่ง หรือร่ำรวยจะมีคนรับใช้เพียงน้อยนิด ไม่มากเหมือนคนในสมัยก่อน อีกทั้งในปัจจุบันคนส่วนมากแล้วจะอยู่เป็นครอบครัวเล็ก
. เรื่องการแต่งงาน
สมัยก่อน ผู้หญิงสมัยก่อนเมื่ออายุได้ ๑๕ ปีขึ้นไป พ่อแม่ของฝ่ายหญิงจะให้แต่งงาน ออกเรือน ไปอยู่กับสามี
สมัยปัจจุบัน ผู้หญิงจะแต่งงานได้เมื่อมีความพร้อมคุณวุฒิและวัยวุฒิ หรือหลังจากเรียนจบ หลังจากได้งานทำ หรือมีความมั่นคงทางฐานะ
. เรื่องตำแหน่งทางราชการ
สมัยก่อน มีตำแหน่งทางรายการ ๖ ตำแหน่ง ได้แก่ หมื่น  ขุน  หลวง  พระ  พระยา  สมเด็จเจ้าพระยา
สมัยปัจจุบัน ตำแหน่งนั้นได้ยกเลิกใช้ไปแล้ว
. หน่วยเงินที่ใช้
สมัยก่อน ใช้หน่วยเงินเป็น ชั่ง
สมัยปัจจุบัน ใช้หน่วยเงินเป็น บาท
. ของรับขวัญแต่งงาน
สมัยก่อน เมื่อมีการแต่งงานเกิดขึ้นจะพ่อแม่ หรือญาติที่สนิท ให้ของรับขวัญแต่งงาน เช่น สร้อยคอ สร้อยแขน แหวน กำไล หรือเงิน
สมัยปัจจุบัน ยังมีการให้ของรับขวัญแต่งงานเหมือนในอดีต



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น